Terk Edilemeyen Antakya
Dinlerin beşiği, kültür mozaiği, binlerce yıllık tarihin tanığı Antakya... Bizi Antakya'ya götüren merak, insanlarıyla tanışabilmekti. Zira bir düğünde tanıştığım Parisyenleri andıran, yurtdışında okumuş, bugün memleketlerinde yaşayan Antakyalılar beni bir hayli şaşırtmıştı. Antakya civarındaki Doğu illerinden çok farklı bir yer. MÖ. 8000'e dek uzanan tarih ve kültürün izleri, kaybolan yapılarda değil de sanki insanlarında fark ediliyor daha çok. Antakya'yı ortadan ikiye bölen Asi Nehri'nin kuzeyi eski şehir, güneyiyse yeni yerleşimin olduğu, üst gelir grubunun yaşadığı bölüm. Eski şehirde yapılacak en iyi şey, kendinizi sokaklara bırakmak. Antakya'da bol bol çarşı var: Ayakkabı, kuyumcu, demirciler çarşıları.
Harbiye Heykelciliği ve Özalp Ailesi
Harbiye heykelciliği en önemli çıkışını, Antakyalılar'ın Vali Göbeği dediği alanda Abdullah Özalp'in yaptığı Tyhke Anıtı ile yaşadı. Bu heykel, akademisyenler tarafından eleştirilse de çevrenin bölgesel özelliklerini yansıtması açısından önemli bir işlev görüyor.
Antakya'da kuşaktan kuşağa yürüyen bu geleneğin bugünkü temsilcilerinden baba Ali Özalp öne çıkıyor. 80 yaşının üzerinde olduğu için artık heykel çalışmıyor, yalnızca küçük taşlar üzerine kazıma yoluyla yazılar oyuyor. Ailede heykelciliği, bir klasik Roma heykelciliği çizgisi anlamında geliştiren kişi ise, Ali'nin oğlu Abdullah Özalp. Ali Özalp'in çocukları arasında da en yeteneklisi Abdullah; kendisini sürekli yenilemeye özen gösteren ustanın ilk çalışmaları ile sonrakiler arasındaki gelişmeyi gözlemlemek mümkün.